انتظار فرج

🔸 سلام بفرمایید.

🔹 حاج آقا ایمان به «ظهور» امری صرفا شیعی است؟
🔸 نه. اندیشه پیروزی نهایی نیروی حق، صلح و عدالت بر نیروی باطل، ستیز و ظلم، گسترش جهانی ایمان اسلامی، استقرار کامل و همه جانبه ارزش‌های انسانی، تشکیل مدینه فاضله و جامعه ایده‌‏آل، و بالاخره اجرای این ایده عمومی و انسانی به وسیله شخصیتی مقدس و عالی‏‌قدر که در روایات متواتر اسلامی از او به «مهدی» تعبیر شده است، اندیشه‌‏ای است که کم و بیش همه فرق و مذاهب اسلامی – با تفاوت‌ها و اختلاف‌هایی – بدان مؤمن و معتقدند؛ زیرا این اندیشه به حسب اصل و ریشه، قرآنی است؛ این قرآن مجید است که با قاطعیت تمام، پیروزی نهایی ایمان اسلامی‏، غلبه قطعی صالحان و متقیان‏، کوتاه شدن دست ستمکاران و جباران و آینده درخشان و سعادتمندانه بشریت‏ را نوید داده است.

🔹 این اندیشه بر چه اصلی استوار است؟
🔸 این اندیشه بیش از هر چیز مشتمل بر عنصر خوش‌بینی نسبت به جریان کلی نظام طبیعت و سیر تکاملی تاریخ و اطمینان به آینده و طرد عنصر بدبینی نسبت به پایان کار بشر است که طبق بسیاری از نظریه‏‌ها و فرضیه‌ها فوق‌العاده تاریک و ابتر است. امید و آرزوی تحقق این نوید کلی جهانی انسانی، در زبان روایات اسلامی «انتظار فرج» خوانده شده و عبادت، بلکه افضل عبادات شمرده شده است.

🔹 انتظار فرج مبتنی بر چه اصولی است؟
🔸 اصل انتظار فرج از یک اصل کلی اسلامی و قرآنی دیگر استنتاج می‌شود و آن اصل «حرمت یأس از رَوح الله» است. مردم مؤمن به عنایات الهی، هرگز و در هیچ شرایطی امید خویش را از دست نمی‌دهند و تسلیم یأس و ناامیدی و بیهوده‌‏گرایی نمی‌گردند. چیزی که هست این انتظار فرج و این عدم یأس از روح الله در مورد یک عنایت عمومی و بشری است نه شخصی یا گروهی، و بعلاوه توأم است با نویدهای خاص و مشخص که به آن قطعیت داده است.

🔹 انتظار فرج همیشه سازنده و انرژی‌بخش است؟
🔸 نه. انتظار فرج و دل بستن به آینده دو گونه است: انتظاری که سازنده، نگهدارنده، تعهدآور، نیروبخش و تحرک‌آفرین است، به گونه‌ای که می‌تواند نوعی عبادت و حق‌‏پرستی شمرده شود و انتظاری که گناه، ویران‌گر، اسارت‌بخش، فلج‌کننده و نوعی اباحی‌گری بوده و فاقد ارزش است. این دو نوع انتظار فرج، معلول دو نوع برداشت از ظهور مهدی موعود (عج) و دو نوع بینش درباره تحولات و انقلابات تاریخی است.

🔹 انتظار سازنده چه نوع انتظاری است؟
🔸 انتظار سازنده حلقه‌ای از حلقات مبارزه اهل‏ حق علیه اهل باطل است که به پیروزی نهایی اهل حق منتهی می‌شود. سهیم بودن یک فرد در این سعادت، موقوف به این است که آن فرد عملًا در گروه اهل حق وارد شود. آن روایات اسلامی که می‌گویند گروهی به محض ظهور امام به آن حضرت می‌پیوندند، ناظر بر این است که در میانه ظلم و فساد، زمینه‌های عالی برای پرورش این گروه وجود دارد و جناح حق کلا نابود نشده و صالحان و متقیان از بین نمی‌روند. از مجموع آیات و روایات استنباط می‌شود که قیام مهدی (عج) آخرین حلقه از مجموع حلقات مبارزات حق و باطل است که از آغاز جهان برپا بوده است و امام تحقق بخش ایده‌‏آل همه انبیا، اولیا و مردان مبارز راه حق است.

🔹 انتظار ویران‌گر چه نوع انتظاری است؟
🔸 برداشت قشری از مهدویّت این است که مهدویت ماهیت انفجاری دارد و از اشاعه ظلم‌ها ناشی می‌شود. نوعی سامان یافتن است که معلول پریشان شدن است. آنگاه که حقیقت طرفداری نداشت و باطل یکه‌‏تاز شد، این انفجار رخ می‌دهد. بنابراین هر اصلاحی محکوم است، زیرا هر اصلاح یک نقطه روشن است و تا در صحنه اجتماع نقطه روشنی وجود دارد، دست غیب الهی ظاهر نمی‌شود. بدین جهت مصلحان، مجاهدان، آمران به معروف و ناهیان از منکر مطرود شمرده شده و مورد بغض و عداوت قرار می‏‌گیرند، چرا که موجب تأخیر در ظهور و قیام مهدی موعود (عج) می‌شوند. برعکس، هر گناه و فسادی به حکم اینکه مقدمه صلاح کلی است و کمک به تسریع ظهور می‌کند، بهترین شکل انتظار است.

🔹 ممنون حاج آقا

https://motahari.ir