شبی قرار بود در کاخ کرملین، آقای گورباچف به افتخار هیات ایرانی شام بدهد. این کاخ برای من خیلی دیدنی بود، زیرا از کاخ های بسیار قدیمی بود که آن را به صورت بسیار مدرنی تجهیز کرده بودند. نوع پذیرایی در این کاخ از هیات ایرانی که نزدیک به ۱۲۰ یا ۱۳۰ نفر بودند، بسیار جالب بود.
در آن شب، طبق معمول میزی به رهبران دو کشور اختصاص داده شده بود و دو طرف باید سخنرانی می کردند. آقای گورباچف سخنرانی خودش را کرد و نوبت به آقای هاشمی رسید. متن سخنرانی که برای جناب آقای هاشمی تنظیم شده بود در سفارت جا مانده بود. به هر صورت گفتند که در دسترس نیست.
ایشان بعد از صحبت آقای گورباچف ایستاد و شروع کرد به صحبت کردن. ما که از متن مکتوب سخنرانی اطلاع داشتیم، دیدیم که تقریباً همه ی آن چه را در متن مکتوب آمده بود، ایشان بدون این که متن در اختیارش باشد بیان کرد. این امر هم برای هیأت ما و هم هیأت طرف مقابل جالب بود که رئیس کشوری بدون این که از رو بخواند، مطالبی را خیلی دقیق و منظم آن هم در آن سطح بیان می کند.
