در بدن انسان تریلیون ها سلول مختلف وجود دارد که بافت های اندام را تشکیل می دهند. این سلول ها به سلول های بدنی، سلول های زایشی و سلول های بنیادی تقسیم می شوند. سلول های بدنی، سلول های بالغی هستند که قادر به تکثیر نبوده و یا تنها امکان تولید سلول هایی از نوع خود را دارند. سلول های زایشی، سلول هایی هستند که در اندام تناسلی قرار گرفته و تنها به تولید جنین اشتغال دارند و سلولهای بنیادی، سلولهایی هستند که قدرت تکثیر و تمایز به انواع گوناگون سلولهای تخصصی را دارند.
قدرت تکثیر یعنی از یک تخم یک سلولی بتوان یک فرد کامل را با تمام اندامها و بافتهای مختلف آن به وجود آورد و قدرت تمایز یعنی هر یک از این سلولها توانایی تبدیل شدن به هر یک از اندامها، بافتها و اجزای بدن انسان را داشته باشند. با استفاده از سلولهای بنیادی میتوان بافتهای آسیب دیده را ترمیم و بازسازی کرد. منبع اصلی سلولهای بنیادی رویان پیش از لانهگزینی، افراد بالغ، بند ناف و جفت می باشد که و بر اساس منشاء جداسازی، قدرت تکثیر و توان تمایزی به سلولهای بنیادی جنینی، سلولهای بنیادی بافتی و سلولهای بنیادی بندناف تقسیم می شوند.
سلولهای جنینی پتانسیل بسیاری بالایی برای تمایز به انواع و اقسام بافتهای مختلف را دارند. مذاهب متعدد و بخصوص روحانیون مسیحی تحقیق بر روی سلولهای بنیادی جنینی را ممنوع کردهاند و لذا در کشورهای اروپایی و آمریکایی مطالعات بر روی این سلولها با محدودیتهایی مواجه است. اما در ایران فقهای شیعه نظر دیگری دارند و بدین جهت تحقیق روی سلولهای بنیادی جنینی با شرایطی خاص امکان پذیر است. طی سالهای ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۲ گروه جنینشناسی پژوهشکدۀ رویان جهاد دانشگاهی، کار روی سلولهای بنیادی جنینی را آغاز کردند و پس از سه سال مجاهدت علمی، در سال ۱۳۸۲ موفق به تولید، تکثیر و انجماد سلولهای بنیادی جنینی انسانی شدند.
دستیابی به این فناوری علمی که از آن به انقلاب پزشکی تعبیر میشود بازتابهای گستردهای در سطح جهان داشته و گامی بلند در جهت اقتدار علمی کشور محسوب میشود. ایران پس از آمریکا، استرالیا، سنگاپور، انگلستان، ژاپن، سوئد، هند و کره جنوبی، نهمین کشور جهان در تولید، تکثیر و انجماد سلولهای بنیادی جنینی انسانی است.
