برچسب: آیت الله حسینعلی منتظری

مجاهدین گفتند «این صدای ساواک است که از حلقوم منتظری و طالقانی بیرون می‌آید.» اینها تا دیروز آقای طالقانی و آقای منتظری را پدر طالقانی می‌دانستند.

آیت الله خامنه ای با آغوش باز از من استقبال نمودند، همچنان که ایشان را در آغوش می‌کشیدم و می‌بوسیدم، احساس کردم که تمام دنیا را در آغوش کشیدم.

به امام گفتم: ما نمی‌توانیم نزد شما بیاییم و سئوالاتمان را بپرسیم. در داخل ایران به چه کسی مراجعه کنیم؟ امام گفتند: آقای مطهری.

گفت: سپاه ايران براى فتح قدس به لبنان نخواهد آمد. جنگ ايران و عراق پايان مى‌يابد و ميان سربازان آن‌ها گُل رد و بدل مى‌شود.

نامه به آقای خاتمی نوشتم که آقای خاتمی! وزیر شما به مدیرمسئول توهین کرده! آن هم راجع به خبری که درست بوده! وزیر چه حقی دارد که توهین کند؟!

این ماجرا در آن دعوای قم مطرح شد که دنبال مال نباشید و فقط دنبال کارهای معنوی باشیم و انقلاب را از این جهت آلوده به مسائل مالی نکنیم.

امام گفتند: من شما را خواستم ببینیم چه مشکلی دارید؟ مگر من خدای اینها هستم؟ از هر کسی می‌خواهند تقلید کنند. اختلاف شما سر این تقلید است؟!

آقای فروهر گفت: آقای سعيدی، ما هم برای انجام فريضه حاضريم. آقای سعيدی هم معطل نكرد و گفت: البته سبيل بلند هم همان ملاك ريش بلند را دارد.

آقای سید صادق روحانی از علمایی بود که اتفاقا به مطرح شدن نام آقای منتظری در مقام مرجعیت انتقاد داشت و از ابراز علنی این مسئله هم ابایی نداشت.

امام فرمودند: من به اسم حاضر نیستم از هیچ کـس نـام ببـرم و به صورت کلی شکنجه ها و بیدادگری های رژیم شاه را محکوم می کنم.

آقای اشرفی به طرف امام رفت، حرف هایی با امام زد، بعد دست ایشان را بوسید. امام نیز با یک حالت غیرعادی از جایش بلند شد و بر پیشانی او بوسه زد.

آیت الله طالقانی از زندان آزاد شد. وقتی خبر آزادی او را از زندان شنیدم از شوق گریه کردم و خیلی افسوس خوردم کـه چرا در تهران نیستم تا او را از نزدیک ببینم.

گفتند سعودیها برای ترویج وهابیت به منتظری، مشکینی و مطهری پول دادند. بهشتی هم مأموریت دارد. اینها میخواهند اشهد ان علياً ولی الله را حذف کنند.

همان قاضی شرع مورد اعتماد شما پيش من آمد و صريحاً گفت: آقای منتظری به من دروغ نسبت داده است، من اين گونه نگفتم. كه من به او گفتم: شما در مورد آقای منتظری چنين چيزی نگو، ممكن است ايشان اشتباه فهميده باشند.

مک فارلین وقتی به ایران آمد مقداری سلاح از بابت طلب‌ های ایران از آمریکا به ایران آورد و نامه‌ ای هم از سوی ریگان رئیس‌ جمهور آمریکا آورده بود.

به امام گفت: آقا اصلا این بنی صدر مسلمان نیست. امام فرمود: ایشان سید و اولاد پیغمبر است، اگر نتوانستید ثابت کنید باید شلاق بخورید.

گفت: مرخص هستی. این بازجویی شاید نزدیک به دو ساعت طول کشید، از جا بلند شدم و با حالت نگرانی  اشک در چشم‌هایم حلقه زده بود.

ایشان بارها شهید محراب را تهدید کرد که در امر مرجعیت با من همراه شو و دست از خمینی بردار، در غیر این صورت من تو را با رسوایی از شهر بیرون می‌کنم!

امام گفتند که: موضوع حل شد. به آقای اردبیلی گفتیم و او هم قرار است که اعلام کند که آقای طالقانی عضو شورای انقلاب و رئیس آن شورا باشند.

آقای خلخالی تصمیم گرفت به جای چهار نفر، حکم اعدام هشت نفر را اجرا کند که امام به او پیام داد: در این صورت نفر ششمی که اعدام می‌شود خودتی!

امام اجازه نداده بود؛ اما آقای انواری به یاران گفته بود که: قتل منصور یک امر لازم است و اگر شما می‌خواهید، اقدام کنید. آنها هم رفتند و او را ترور کردند.

آیت‌ الله منتظری از جا بلند شد و نامه‌ای به من نشان داد که همان نامه معروف به امام درباره اعدام‌ها بود و گفت: اصلا من حکم امام را قبول ندارم.

به بنى‌صدر گفتم: براى شما که آیت‌ الله زاده هستید خوب نیست که زن و بچه‌تان به این شکل بگردند. گفت: من آنها را به هیچ کارى اجبار و الزام نمى‌کنم

آقای منتظری به یک جوک استناد می‌کرد که بگوید پاسدارها خلاف می‌کنند. ای‌ کاش بنده این نامه را پاره نمی‌کردم، چرا که می‌توانست سندی باشد.

بسیاری از روحانیون و طلاب بدون اینکه بدانند آلت دست قرار گرفته اند، هر گروه از آنان با برخورد غیرمنطقی به گروه دیگر توهین می کرد.

آقای منتظری گفتند می گویند بعد از زمان آقای لاجوردی وضع زندان‌ ها بدتر شده و سیصد تا فک شکسته شده. من با تعجب ماندم که چه بگویم.

امام گفتند: از این غیب‌هایی که شما می‌گویید ما خبر نداریم. گفتم: ما باید روی مسائل مختلف دنیا حساب کنیم و مطابق منافعمان حرکت کنیم.

آقای منتظری به رموز زندان آگاه و مشابه هر جریان و اتفاق را بارها دیده بود. این بار هم حدس زد این برق کار ضبط یا شنودی در سلول نصب کرد.

امام گفتند که: در اصفهان باید دو کار انجام بدی. یکی اینکه از ملیون و جبهه ملی‌ها به تشکیلات راه ندهی و دوم در جهت وحدت روحانیت عمل کنی.

سید مهدی هاشمی گفت: به دروغ نوشتم که چیزی برای گفتن ندارم. کاغذ بدهید تا آنچه دارم بنویسم. بخش مهمی از ناگفته‌ها پس از این حادثه بر ملا شد.