برچسب: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران

برادرم محمدرضا بروجردی در سال 1361 شهید شد. تکاور ارتش بود. تفاوت سنی ما، فقط یک سال بود.در آن سال‌ها صبح‌ها با هم به سرکار می‌رفتیم.

تبریز چند روز در اختیار خلق مسلمانها بود. آنها سعی می‌کردند جای استاندار و فرماندار را پیدا کنند؛ به همین دلیل ما دائم خانه‌هایمان را عوض می‌کردیم.

امام گفت: هر وقت تلویزیون را باز می‌ کنم خودم را می‌ بینم، چرا دیگران را پخش نمی‌ کنید؟ گفتم: اگر شما را پخش نکنیم، مردم سیما را سرمان خراب می‌ کنند.

آیت الله گلپایگانی گفت: خداوند بعد از ۱۴ قرن از زمان پیامبر (ص) این لباس را به تن آیت الله خمینی دوخته است. هیچ کسی نمی تواند کار او را انجام بدهد.

همراه امام در خانه‌ای بودیم که ایشان پیام اعلام پایان سلطنت و اعلام جمهوریت را آماده کردند، بعد از ما خواستند تا به صدا و سیما رفته، پیام را برای مردم بخوانیم.

امام فرمود: برو روزنامه اطلاعات و هر کاری که می‌توانی بکن. به تو کسی نمی‌تواند تهمتی بزند. چیزی به تو نمی‌چسبد، برو و با قدرت کارت را بکن.

گوینده اخبار خانم بی حجابی بود دو سه نفری از آنان با ناراحتی خطاب به آقای طالقانی گفتند: جمهوری اسلامی شده و اینها هنوز این جورند.

عده‌ ای از مراجع حتی مارش قبل از اخبار را می بستند و می گفتند حرام است. بنابراين توقع از صدا و سيما بسيار بالا بود و امكانات هم بسيار كم.

پرسیدم: آقا چی را می‌فرمایید؟ فرمودند: نماز جمعه را می‌گویم، پخش مستقیم می‌کنید، و بعدش در همه خبرها می‌گویید، مردم چه گناهی کرده‌اند؟

برای سالگرد شهادت شهید مطهری شعری سرودم. گفتم آقای راغب یک آهنگی به من بده. او با دهانش یک چیزی زمزمه کرد و من گفتم فردا شعرش را می آورم.