سامانه پدافندی متحرک موشکی «مهران» یک سامانه بردبلند است که هسته مرکزی آتشبار آن شامل ۴ موشک مستقر در پرتابگر جعبهای و رادار آرایه فازی و یک سامانه برد بلند اپتیکی روی یک خودروی تاکتیکی است که در کنار آن به خودروهای حامل ۶ موشک دارای پرتابگر جعبهای متصل میشود. این سامانه وارث موشک ۲۰۰ کیلومتری سوم خرداد است که با نام مهران ۱ به این سامانه ملحق شده و همچنین به موشکی دوربردتر به نام مهران ۲ هم مجهز است که برد اعلام شده آن ۳۲۰ کیلومتر است. مهران با موشک های ۳۲۰ کیلومتری خود میتواند انواع بمبافکن ها، سوخترسان ها، هواپیماهای ترابری راهبردی و انواع هواپیماهای شناسایی و شنود و رادار پرنده را که در بردهایی فراتر از سامانههای تاکتیکی مرسوم پرواز میکنند را تهدید کند. مهران از قابلیت تحرک بسیار بالایی برخوردار بوده دارد و با توجه به امکان حضور آن در هر نقطهای از نواحی مرزی و خصوصاً سواحل جنوبی کشور، هواپیماهای شناسایی و رادارهای پرنده (آواکس) باید برای ایمن ماندن خود در فواصل بیش از ۳۲۰ کیلومتری از کشور پرواز کنند که به معنی کاهش شعاع مفید شناسایی آنها با حسگرهای موجود است. سامانه پدافندی متحرک موشکی مهران توسط نیروی هوافضای سپاه پاسداران طراحی و ساخته شده است.
