علم و اندیشه

اجازه خواستند که به این علم ورود پیدا کنند. رهبری پاسخ جالبی دادند فرمودند: اهداف این علم را پیگیری بکنید و این ثروت را برای کشور بیافرینید.

همین استاد را در دانشگاه اصفهان، در اولین فرصتی که قصد اسلامی کردن دانشگاه ها را داشتند، وادار به استعفا یا درخواست بازنشستگی کردند.

وقتی مرحوم دکتر کاظمی آشتیانی قضیه را می گفت، هم خودش گریه‌ اش گرفت، هم آن جوان که در مجلس بود، گریه‌ اش گرفت. بنا کردند گریه کردن.

مطهری می‌گفت: تا وضع حوزه و دروس حوزه و راه و روش روحانیت این است، کار نهضت ما به جایی نمی‌رسد و اگر رسید چون اساس، محکم نیست، فرو می‌ریزد.

گفتند: وکیل یهودی می گوید اگر دین ما نتواند امروز در جهان پاسخگو باشد تقصیر شما خاخام ها و روحانیون دینی است، چرا مثل شیعه اجتهاد ندارید؟

امام می‌فرمودند: طلاب وظیفه دارند درس بخوانند؛ اگر سختی  هم هست باید بمانند و برای کسب معارف دینی سختی‌ها را تحمل کنند. 

فوت سه نفر از سران انقلاب که ناگهانی از دنیا رفتند و شهید شدند، خیلی مرا متأثر کرد. من برای هر سه شاید چند روز مستمرا گریه می‌کردم.

رفتار امام با من بسیار خودمانی بود، به طوری که آقای مدرسی طباطبایی گفت: همه تعجب کرده بودند و پرسیدند که این آقا چه کسی است؟

انقلابی که ما مردم به پیروزی رساندیم میراث کهن تشیع خونین را همراه داشت و ما باید صبح پیروزی دو مرکز شمال و جنوب تهران را ویران می‌کردیم.

مرا اخراج کردند. هرچند استادهای انقلابی در مدرسه کم نبودند، فضا طوری بود که اگر طلبه‌ای کارهای انقلابی می‌کرد، با او برخورد می‌کردند.

آقای قرائتی عبای خود را گشود و مقدار زیادی پول به بنده ارائه کرد و گفت: این مبلغی است که من خودم را مالک آن نمی دانم.

افراد خارجی وقتی از نزدیک با امام روبرو می‌شدند و استدلال ایشان را در مسایل اجتماعی یا عقیدتی می‌شنیدند، خیلی تعجب می‌کردند.

بنده دیداری با الدهیش یکی از علمای مکه داشتم. ایشان پرسید: این قضیه تحریف قرآن چیست؟ گفتم: دروغ است. گفت: می‌توانی ثابت کنی؟ گفتم: بلی.

امام گفتند: خود شما به عنوان یک فقیه نظر فقهی خودتان در این مورد چیست؟ آقای امامی کاشانی نظر خود را گفت که با نظر امام مخالف بود.

امام گفتند: اگر اصالت به حکومت داده شود، تمام فروع و احکام باید در جهت تضمین مصالح حکومت قرار گیرد. اهداف حکومت تأمين مصالح اجتماع است.

به رهبری گفتم: تعدادی روایت داریم که ناظر به هر دو طرف است. رهبری دستور دادند در جلسه‌ای بحث کنند. این فتوا در بسیاری از زوایا اصلاح شد.

من مارکسیست‌ها و منافقین را دیدم. هیچ کدام از اینها اگر خواسته باشند در اصول مارکسیسم مثل آقای مطهری تشریح ‌کنند، از عهده‌اش بر نمی‌آیند.

یادم هست كه آقای صدر در درس خود، عین این تعبیر را گفت: برای اولین‌ بار یك فقیه كه در حد یك مرجع تقلید است، بحث حكومت اسلامی ‌را به این شكل مطرح می‌ كند.

آیت‌الله بهشتی چون مدتی در آلمان بود و با اهل کتاب نشست و برخاست داشت و با آنها مرتبط بود، نظرات و دیدگاه‌های متفاوتی با دیگر علما داشت.

گفتند: به این دوستان بگویید با همت و پشتکار هدف‌ های بزرگ این تحقیقات را دنبال کنند و این ثروت هنگفت انسانی را برای خود و کشور محقق نمایند.

وقتی این برخورد توهین آمیز را دیدیم، من به همسرم گفتم: شما سخنرانی نکنید؛ مگر نمی بینید جوّ چطوری است؟ به شما هم توهین می کنند.

وقتی سلول‌های بنیادی ثبت شد، خیلی از مسئولان کشور نمی‌پذیرفتند. می‌گفتند: یا از خارج آورده‌اید یا اینکه دروغ است. ما نمی‌توانیم به این دانش دست پیدا کنیم.

تنها فکری که به نظرمان رسید، همان دوستی مشترک دکتر کاظمی و رهبر معظم انقلاب بود. ایشان موضوع را به نحوی به رهبر معظم انقلاب منتقل کرد.

گفت: شما به آقای خمینی اشکال می کنید من ناراحت می شوم، در حالی که متوجه نبود که طرح و نقد آراء یک عالم در حقيقت اعتناء به آراء اوست.

از دانشمندان کشور و از بعضی از دانشگاه ها به من نامه نوشتند: آقا! این قضیه را شما این‌ قدر نگوئید، این واقعیت ندارد؛ این جور نیست!

نزدیک‌های غروب با دکتر کاظمی آنجا بودیم که گفت: دکتر ملک افضلی زنگ زد گفت کانگراچولیشـن، یعنی تبریک می‌گویم.

گفتم: تراکتور و بیل بیاورید و زمین را در باتلاق بکنید. وقتی کندند دیدیم به جایی رسیدیم که ماده سیاهی شامل زغال ریخته بود.