برچسب: آیت الله مرتضی مطهری

مسلمین برای اینکه احساسات کینه‌توزی در میانشان پیدا نشده یا شعله‌ور نگردد، متانت خود را حفظ کنند، یکدیگر را سبّ و شتم ننمایند.

اصرار بر گناه کبیره موجب مسخ شدن روح انسان می‌شود. یعنی انسان روح و فطرت انسانی خودش را به کلی از دست می‌دهد.

خوارج روحیات خاصی داشتند. آنها ترکیبی از زشتی و زیبایی بودند و نهایتا در صف دشمنان امام علی (ع) قرار گرفتند.

قلمرو نفوذ شیطان در وجود بشر محدود به نفوذ در اندیشه اوست نه تن و بدن او. نفوذ شیطان در اندیشه بشر نیز منحصر است به حدّ وسوسه کردن

در اسلام برای علما لباس ویژه‌ای انتخاب نشده و وجود ندارد. البته مسلم است که لباس روحانیت امروز به لباس پیامبر اسلام نزدیکتر است،

اخلاص عمل را ملکوتی می کند. شرط اینکه عمل وجهه ملکوتی پیدا کند این است که با توجه به خدا و برای خدا انجام شود.

توحید مفضّل کتابی است مشتمل بر حدیثی طولانی از امام صادق (ع) که آن را در چهار جلسه بر «مُفَضَّل بن عُمَر جُعْفی کوفی» املا کردند.

اشک ریختن برای امام حسین (ع) یک نوع مبارزه است. مبارزه‌ای که تا اعماق جان‌ها نفوذ کرده، احساسات و عواطف را جریحه‌دار نموده است.

مسیحیت پیرو این آیات عقل و علم را در مقابل دین و ایمان قرار داد و معتقد شد که این دو در مقابل یکدیگر قرار دارند.

از جمله آفتی که یک نهضت و انقلاب الهی را تهدید می‌کند، از نوع معناست. بدین صورت که اندیشه‌ها از مسیر انحراف نیت‌ها تغییر جهت دهند.

اساس تمدن‌سازی فکر و تفکر، علم و عالم، تعلیم و تعلم است. قرآن علم را نور و جهل را ظلمت دانسته و مسلمین را به فراگیری علم تشویق می‌کند.

شتاب در قضاوت یکی از بزرگترین عیب‌های انسان به لحاظ تفکر است و معنای آن این است که بدون وجود معلومات و مدارک کافی با شتاب حکم داده شود.

علم ناقص از یک سو تولید نخوت و غرور می‌‌کند و از سوی دیگر منطق عامیانه تقلید را از انسان گرفته و منطق صحیحی به دستش نمی‌دهد.

مایه اصلی تفکر علم است. می‌گویند امر به شیء امر به مقدمه آن نیز است. چون تفکر بدون علم و معلومات میسر نیست.

جوّ جامعه اسلامی نباید جوّ تهمت باشد. اگر تهمتی به یک مؤمن زده شود، هر مؤمنی باید آن را به خودش بگیرد و چنین فرض کند که به او تهمت زدند.

خداوند امتحان نمی‌کند تا بهشتیان را از دوزخیان تفکیک کند، بلکه امتحان می‌کند تا همه را شایسته و لایق بهشت کند.

در اسلام ایام یا اعداد نحس وجود ندارد، فال بد زدن وجود ندارد. اسلام به جای این کارها توکل به خدا و دادن صدقه و ... را سفارش می‌کند.

خوارج مردمی عابد، زاهد، تنگ نظر، خشکه مقدس، ظاهربین، کج‌فهم، نادان، ناآشنا به روح فرهنگ اسلامی، خشن، عصبی و عبوس، متحجر و جامدالفکر بودند.

شک، تزلزل و عدم اطمینان است و در دین پسندیده نیست، چون دین دنبال ایمانِ توام با یقین است. قرآن کریم همیشه مردم را به ایمان دعوت می‌کند.

زن و مرد در انسانیت با هم برابرند، اما از لحاظ جسمی، روانی، احساسات و ... متفاوتند. آنچه میان زن و مرد حاکم است، تساوی نیست، تشابه است.

می‌گویند اساس ایمان است، اگر ایمان درست بود، عمل اهمیتی ندارد و روشن است که اگر ملتی به عمل بی‌اعتنا باشد، چه بر سر آن ملت می‌آید.

اسلام بر اساس حق بنا شده و اگر با باطل آمیخته شود از بین می‌رود. وقتی حق ضمیمه باطل شود، حق تحمل نکرده و راه خودش از باطل جدا می‌کند.

منظور از ترس از خدا، ترس از خودِ خدا نیست. ذات مقدس الهی ترسناک، غضبناک یا خطرناک نیست. بلکه برعکس بسیار مهربان، رئوف و رحیم است.

موسولینی می‌گوید: آن که آهن دارد نان دارد. یعنی اگر می‌خواهی نان داشته باشی، زور و اسلحه داشته باش. اقبال می‌گوید: آن که آهن است نان دارد.

دوستداران انقلاب باید با تمرین مداوم به سلاح منطق مسلح شده و این خصیصه زیبا را جزو ملکات اخلاقی خود قرار دهند و بلکه به سمبل آن تبدیل شوند.

گفتم: وقتی عازم عتبات شدم، به دوستان و آیت الله بهشتی وکالت دادم که هر اعلامیه‌ای صادر می‌کنید، امضای من هم پای آن باشد.

آقای مطهری و آقای بهشتی و آقای انواری وسیله‌ی ارتباط هیئت‌های مؤتلفه با امام و مرحوم آیت الله میلانی بودند. یادم است بعد از کشته شدن منصور آقای انواری را گرفتند. بعدها شنیدم که آقای انواری واسطه‌ی نقل فتوا بودند.

آرم حسینیه ارشاد را زیرورو کرده و یکسری اسم ازش در آورده بود. می‌گفت از اسامی عمر و عثمان و ابوبکر استفاده شده! این موضوع را همه جا پخش کرده بود.

دکتر علی شریعتی شروع به سخنرانی نمود و نتیجه گرفت که اسلام امروز یک رقیب و یک دشمن دارد. دشمن اسلام استعمار و رقیب او مارکسیسم است.

هنوز غروب ۲۲ بهمن نشده بود که رادیو و تلویزیون به دست مردم تصرف شد و کمی بعد صادق قطب زاده به عنوان اولین مسئول آنجا منصوب گردید.