داستان حضرت عُزیر
🔸 سلام بفرمایید.
🔹 حاج آقا داستان حضرت «عُزیر» چه بود؟
🔸 عزیر یا «ارمیاء» از برگزیدگان بزرگ خدا بود. او روزی سوار بر الاغی از کنار روستایی میگذشت که دیوارهاى آن را روى سقفهایش فرو ریخته و اجساد و استخوانهاى اهالی آن را به هر سو پراکنده دید و با خود گفت: چگونه خداوند این مردگان را زنده مىکند؟ خداوند متعال براى رفع استبعاد و تعجب عُزیر صد سال او میراند و دوباره زنده کرد.
🔹 تردید برای برگزیده الهی رواست؟
🔸 سخن او به معناى انکار قیامت و تردید در امکان آن نبود، بلکه سخنى از روى اعجاب و تعجب بود. چنانچه او پس از آگاهی به مرگ و حیات مجدد خود و الاغش گفت: مىدانم که خدا بر همه چیز قادر و تواناست. یعنى به این حقیقت از نخست آگاه بودم و هم اکنون به آن اعتراف مىکنم.
🔹 عزیر میدانست چه مدت مرده است؟
🔸 نه. خداوند او را صد سال میراند، سپس دوباره زنده کرد و از او پرسید: چقدر در اینجا درنگ کردهاى؟ گفت: یک روز یا نیم روز. این که او میان یک روز و نیم روز مردد شد، بدان جهت بود که موقع مرگش پیش از ظهر و موقع زنده شدنش بعد از ظهر بوده است، از این جهت به شک افتاد که آیا یک شبانهروز درنگ کرده و یا نیم روز و چند ساعت. در این موقع به او خطاب شد بلکه صد سال درنگ کردهاى. خدایى که قادر است مردهاى را پس از صد سال زنده نماید، مىتواند مردگان بیش از صد سال را نیز احیا کند، زیرا مدت مرگ تأثیرى در احیای مجدد ندارد.
🔹 در داستان عْزیر چه چیزی بیشتر مایه شگفتی است؟
🔸 عزیر مقدارى انجیر و آب میوه همراه داشت که در مدت صد سال مرگ، هیچ کدام فاسد نشده بود، در حالى که عمر آنها کوتاه و فاسد شدنشان سریع است. خداوند به او خطاب کرد و فرمود: به غذا و نوشیدنى خود بنگر، هیچ کدام فاسد نشده است، خدایى که مىتواند غذا و نوشیدنى تو را در این مدت طولانى از فساد و آلودگى حفظ نماید، قادر است مردگان را پس از مرگ احیا نماید، زیرا صیانت خوردنیها و نوشیدنیها از فساد و آلودگى، نوعی حیاتبخشى به آنهاست و چنین حیاتبخشى کمتر از احیاى مرده نیست. اینکه در غذا و آب میوه که زودتر فاسد میشوند، کمترین تغییرى حتی در طعم و بو ایجاد نشده بود، امّا الاغ که عمر طولانى دارد، از هم متلاشى و نابود شده بود، از شگفتیهای این داستان است.
🔹 بر مرکب عُزیر چه اتفاقی افتاد؟
🔸 مرکب و الاغ او در این مدت به کلى متلاشى شده و از حیات خالی شده بود. خداوند در برابر دیدگان عُزیر، اجزاى الاغ را به هم پیوند داد، گوشت و پوست بر آن رویاند و حیاتی دوباره به او ارزانی کرد تا نمونهاى باشد بر چگونگی احیاى مردگان.
🔹 قرآن کریم داستان حضرت عُزیر را چگونه نقل میکند؟
🔸 قرآن کریم در آیه ۲۵۹ سوره بقره به نقل داستان عُزیر پرداخته و مىفرماید: «یا بسان آن کسى که از کنار دهکده ویرانهای میگذشت، دهکدهاى که دیوارهاى آن روى سقفهاىش فرو ریخته و ساکنانش هلاک و نابود شده و استخوانهاىشان متلاشى شده بود، با خود گفت: چگونه خداوند آنان را زنده خواهد کرد، خداوند در این هنگام او را صد سال میراند، سپس مجددا زنده کرد و به او گفت: چقدر در اینجا درنگ کردى؟ گفت: یک روز یا قسمتى از آن. فرمود: بلکه صد سال درنگ کردى، به غذا و نوشیدنى خود نگاه کن، هیچ تغییر نکرده و به الاغ خود بنگر که چگونه متلاشى شده است. احیاى تو پس از صد سال مایه اطمینان خاطر تو و نشانهاى از معاد براى دیگر مردم است. اکنون به استخوان مرکب خود نگاه کن که چگونه آنها را برداشته به هم پیوند مىدهیم و گوشت بر آن مىپوشانیم. وقتى عُزیر اینها را دید، گفت: مىدانم که خداوند بر همه چیز تواناست.»
🔹 ممنون حاج آقا
منبع: برداشتی از کتاب: منشور جاوید، (احیای عُزیر)، جلد پنجم، تالیف: آیت الله العظمی جعفر سبحانی
بازدیدها: ۰
