چیزی شبیه صندوق بازنشستگی کارمندان بود. هفت درصد از اجرت و مزدی که به هنرمند میدادند را برمیداشتند و ۲۳ درصد را هم سازمان میگذاشت که روی هم میشد ۳۰ درصد. آن را در این صندوق ذخیره میکردند.
قبل از انقلاب پولی در این صندوق جمع شده بود، ولی بعد از انقلاب آن هنرمندان دیگر نبودند. معاون اداری – مالی که آقای فراهانی بود میخواست این صندوق را مصادره کند. وقتی من به صدا و سیما رفتم، گفتند چنین صندوقی وجود دارد. خدمت حضرت امام رفتم و گفتم: چنین صندوقی هست و فلان مقدار پول هم در آن موجود است. آیا میتوانیم آن را مصادره کنیم؟
امام فرمودند نه، مال مردم است. چطور شما میخواهید مال مردم را مصادره کنید؟ شما وظیفه دارید صاحبان این مال را پیدا کنید و پولشان را برگردانید.
یک عده از سپرده گذاران صندوق از کشور رفته بودند. عدهای مخفی شده بودند. تعدادی هم هنوز بودند. به تدریج آنها را پیدا کردیم و پولهایشان را برگرداندیم. از جمله خواننده زن معروف قبل انقلاب با چادر مشکی به دفتر من آمد و یک چک به او دادم و خیلی خوشحال شد. وقتی خواست برود گفت: یک ترانه برای آقا (امام) خواندهام، میخواهید آن را برای شما بخوانم؟
گفتم: نه!
https://www.mohammadhashemi.ir https://rahavardha.ir/1e9c
بازدیدها: ۵
