۱۹۵ کشور در جهان وجود دارند. از این تعداد، فقط ۵۵ کشور صنعت خودرو قابل توجه دارند. از این ۵۵ کشوری که دارای صنعت خودرو هستند، تنها بیست کشور است که سالانه بیش از یک میلیون دستگاه خودرو تولید میکنند و ایران در سال ۱۳۹۶ با تولید بیش از یک میلیون و پانصد هزار خودرو در سال، در رتبۀ شانزدهم جهانی تولید خودرو قرار دارد. صنعت خودرو در ایران، بعد از صنعت نفت و گاز و پتروشیمی، سومین صنعت بزرگ کشور است که ۱۰درصد تولید ناخالص ملی را به خود اختصاص داده و ۴درصد کل نیروی کار کشور معادل ۷۰۰هزار نفر در این صنعت مشغول کار هستند. در زمان پهلوی، در ایران سالانه فقط حدود ۳۵ هزار خودرو تولید میشد. اما پس از انقلاب و در دهۀ شصت، تولید خودرو به ۱۶۱ هزار دستگاه در سال رسید. اما در دهۀ هشتاد، صنعت خودرو ایران در جهش ناگهانی به بیش از ۸۱۷ هزار دستگاه در سال ۱۳۸۴ رسید و سرانجام برای اولین بار در سال ۱۳۸۷ از سقف یک میلیون دستگاه عبور کرد. صنعت خودرو در ایران چنان گسترده شد که در دهه ۸۰ از نظر میزان رشدِ تولید در رتبۀ پنجم جهانی پس از چین، تایوان، رومانی و هند قرار گرفت.
سال ۱۳۸۶، میزان صادرات خودرو ایران، حدود ۵۰۰ میلیون دلار در سال بود اما در سال بعد، سال ۱۳۸۷ صادرات خودرو ایران به کشورهای خارجی با دوبرابر افزایش به یک میلیارد دلار رسید. همچنین از سال ۱۳۹۱ پلتفرمها و طراحیهای داخلی برای تولید خودرو به مرحلۀ عمل رسیده است. صادرات خودرو در ایران توانسته صنایع دیگری را هم تکان دهد. امروزه حدود ۱۲۰۰ شرکت با نزدیک به ۱۵ هزار کارخانه به تولید قطعات خودرو مشغول هستند و از نظر صادرات نیز، ۳۹ کشور خارجی خریدار قطعات خودرو از ایران هستند. همچنین بنا به آمار سال ۱۳۹۳ ده واحد تولیدی تایر در کشور مشغول به فعالیت هستند که سالانه ۲۴۰ هزار تن تایر تولید میکنند، رقمی که ۷۰درصد نیاز داخلی تایر را پوشش میدهد. اما به جز صنایع جانبی، دانشگاهها و علوم نیز درگیر صنعت خودرو شدهاند.
صنعت نانوتکنولوژی نیز برای پیشرفت خودروهای ایرانی فعال شده و متخصصان این عرصه برای تولید قطعاتی همچون صندلیهای ضدباکتری، رنگِ مقاوم در برابر خراشیدگی، شیشههای آبگریز، فیلترهای هوای بدون نیاز به تعویض، داشبوردهای ضدلکه و محصولاتی از این قبیل به کار میآیند. متخصصین نانوتکنولوژی همچنین در سال ۱۳۹۰ روغن موتوری تولید کردهاند که فرسایش موتور، مصرف سوخت و دمای موتور را کاهش میدهد.
از سال ۱۳۹۵ پژوهشهای علمی در ایران برای ساخت خودروهای بدون راننده نیز آغاز شده است. همچنین با تولید گستردۀ موتورهای گازسوز برای جلوگیری از آلودگی هوا، در سال ۱۳۸۹ ایران رتبۀ دوم جهانی را در تولید خودروهای گازسوز به دست آورد.
