می گفتند اینها مارکسیست اسلامی هستند. البته این تهمت را در آن موقع رژیم به مجاهدین خلق نسبت می داد نه به روحانیون طرفدار امام و به طرفداران امام کمتر این نسبت را می دادند و تهمت کمونیست بودن می زدند.
من یادم هست شاید افراد دیگری هم در خاطرشان باشد، یکی از افسران شهربانی گرگان به نام سلیمی زاده که به شرارت معروف بود، در آن روزهای پرشور، حرکت های زشتی علیه انقلابیون این شهر انجام می داد. یک شب در اوج مبارزات که من در مسجد حاج آقا کوچک مشغول سخنرانی بودم، او به خیابان پشت مسجد آمد و با بلندگویی که در دست داشت شروع کرد به داد و فریاد کردن. کار او ایجاد رعب و وحشت در شهر بود. او از آنجا با بلندگو گفت: این مسجد کمونیست ها است – یعنی اینجا جای کمونیست هاست – و فلانی یعنی بنده هم کمونیست است.
آنهایی که آن شب در مسجد بودند یادشان هست که من هم از پشت بلندگوی مسجد خطاب به سلیمی زاده گفتم: آن چیزی که در دست توست، اگر در دست یک پیرزن هم باشد، جرأت سر و صدا پیدا می کند.
رژیم شاه، حضرت امام و بعضی روحانیون طرفدار ایشان را متهم به افکار کمونیستی می کرد. از تهمت ها دیگری که به یاران حضرت امام می زدند تهمت وهابی گری بود. خودم شنیدم که بزرگانی مثل آیت الله خامنه ای و عزیزانی که در خراسان محور مبارزات بودند مثل آقای واعظ طبسی و خیلی از روحانیون دیگر را وهابی معرفی می کردند و می گفتند: اینها افکار وهابی را ترویج می کنند.
