بیش از یک سال و اندی از وزارت من در آموزش و پرورش گذشته بود که شبی آقای قرائتی به منزل آمد و به گوشه اتاق پذیرایی رفت و نشست، اما گویا مسئله خاصی را می خواست بیان کند.

نمی دانم فرصت شد که یک چای برای ایشان بیاورم یا نه که عبای خود را گشود و مقدار زیادی پول به بنده ارائه کرد و گفت: این مبلغی است که من خودم را مالک آن نمی دانم.

گفتم چطور؟

گفت: زمان جناب آقای پرورش و این مدت که با شما کار کرده ام، گاهی دیرتر از ساعت مقرر به نهضت سواد آموزی رسیده ام و گاهی به علت جلسات سخنرانی زودتر محل کار را ترک کرده ام و گرفتن این پول را شرعی نمی دانم. این پول در اختیار تو باشد که مسئول وزارتخانه ای.

بنده هم بعدها خدمت آقای مهندس موسوی عمل بسیار نیک آقای قرائتی را مطرح کردم و قرار شد برابر دستور ایشان هزینه شود.

بازدیدها: ۰