سفیر ما در کشور کویت، معمولاً هر چند وقت یک بار به ایران می‌آمد و وجوهاتی که شیعیان کویت می‌دادند را به دست امام می‌رساند. قبل از بازگشت، نزد امام آمد و گفت: اگر پیغامی به شیخ کویت دارید بگویید، تا من برسانم.

امام فرمودند: به شیخ کویت سلام برسان و بگو شما به صدام خیلی کمک کردید، اما روزی این جنگ تمام می‌شود و او به جان همه شما می افتد؛ آن وقت متوجه خواهید شد این کمک‌هایی که به او می‌کردید، چه قدر اشتباه بوده است.

من این قضیه را نمی‌دانستم. زمانی که نماینده مجلس بودم، همراه آقای ناطق نوری به کویت و نزد شیخ کویت رفتیم و همدیگر را بغل کردیم و او از دست من به آقای ناطق شکایت کرد و گفت: این لاریجانی بسیار ضدعرب است.

آقای ناطق گفتند که: خود ایشان بچه نجف هستند.

او باز هم گفت: نه، این آقا ضدعرب است.

وقتی پرسیدند: چرا، در جواب پاسخ داد: زمانی در سازمان ملل دعوایی بود؛ اردن، مصر و … به ایران گفتند شما که توان نظامی ندارید و عراق این همه سوپر تانک و فلان قدر موشک دارد؛ این را دارد، آن را دارد؛ شما جنگ را نمی‌برید. آیا آتش پس را قبول نمی‌کنید؟ لاریجانی بلند شد و گفت: ببینید، شتر خوابیده، از خر بلندتر است! ما آنقدر عصبانی شدیم که جلسه را به اعتراض ترک کردیم.

بعد نشستیم کمی شوخی کردیم و گفتیم: درست است که ما سوپر تانک نداشتیم، ولی قدمان از عراق بلندتر بود.

امیر کویت که مُرد، از او چنین نقل کردند: زمانی که سفیر شما برگشت، به من گفت که امام فرموده‌اند: اولین اشتباه شما این بود که از صدام حمایت کردید و همه شما می‌دانید که او در این جنگ پیروز نمی‌شود. بعد از جنگ، بلافاصله به جان شما خواهد افتاد. چون صدام در این جنگ، چیزی برای عرضه به مردمش نخواهد داشت و آن وقت متوجه می‌شوید که چه اشتباهی انجام دادید.

آن لحظه برای من، خیلی افتخار آفرین و غرورآمیز بود.