در بند هفت زندان قصر با آقایان محمد جواد تندگویان و احمد پورنجاتی هم بند بودم. تندگویان آدم متدین و مذهبی بود و بسیاری از دعاها از جمله دعای کمیل و برخی از آیات قرآن را حفظ بود. در کنار این خصوصیات، آدم پر جنب و جوشی هم بود.

روز عید فطر عده ای از تندگویان خواستند دعای قنوت نماز عید فطر را از حفظ با صدای بلند بخواند تا بقیه هم آن را تکرار کنـد. ایـن کـار انجام گرفت و نگهبان های زندان که عموماً آدم هـای کـم شـعور و نفهمی بودند با دیدن این صحنه فکر کردند آنها در حال خواندن نماز جماعت هستند، لذا تندگویان را گرفتند و به جرم اینکه نماز جماعت بر پا کرده ساعت ها در زیر هشت او را آویزان کردند و کتکش زدند، به گونه ای که صدای فریادش شنیده می شد…

در ایامی که رژیم از خواندن نماز صبح زندانیان ممانعـت بـه عمـل آورد، در یکی از روزها شهید تندگویان قبل از بیدار باش برای نماز بیدار شد. به همین دلیل او را به زیر هشت بردند و شکنجه اش کردند. در زیر هشت افراد را از میله ها آویزان می کردند و می زدند. آن روز شهید تندگویان کتک زیـادی خـورد. به طوری که صدای الله اکبرش به گوش می رسید.

شهید تندگویان دو سه نفر هم پرونده ای هم داشت که فکر می کنم اسم یکی از آنان شریفی بود که آنها آدم های متدینی بودنـد، ولـی ظـاهراً بعدها منافق شدند و به رادیویی که تیم مجاهـدین در آن نفوذ داشتند پیوستند. با این تفاسیر می توان گفت که غیر از شهید تندگویان بقیـه رفقایش چپ کردند و در زمینه همکاری با انقلاب اسلامی توفیقی نداشتند.

[wpdiscuz-feedback id=”2c9zf8i3b7″ question=”رژیم از خواندن نماز صبح زندانیان ممانعـت می کرد. یک روز شهید تندگویان قبل از بیدار باش برای نماز بیدار شد. او را به زیر هشت بردند و شکنجه اش کردند.” opened=”0″][/wpdiscuz-feedback]