یکی از رفقا می گفت: شما به آقای خمینی اشکال می کنید من ناراحت می شوم، در حالی که متوجه نبود که طرح و نقد آراء یک عالم در حقیقت اعتناء به آراء اوست. ما هر روز نظریات مرحوم شیخ، آخوند و آقای خویی را بارها نقد می کنیم، آیا این تنقیص آنهاست یا اعتناء به آنها.

اگر اسم عالم را نبریم و مطلب را نقد کنیم کم کم نام آن عالم نسیا منسیا می شود. وقتی دیدم در درس برخی تحمل شنیدن نقد آراء آقای خمینی را ندارند، با این که من معتنی بودم به انظار آقای خمینی، ولی برای این که این عده تحمل نداشتند، مجبور شدم دیگر آراء آقای خمینی را مطرح نکنم.