خاطرات انقلاب

کورت والدهايم نصیحت می کرد بعد می گفت: به نفع شماست، به مصلحت انقلاب شماست، التماس می کرد، می گفت شما بگذاریـد من یک ملاقاتی با امام بکنم این به نفع شما تمام می شود.

در سفری که به مالزی داشتم در یکی از دانشگاه‌ها چون زمینه کار علمی خودم ماهواره و فضا پیماست کمی از دستاوردهای ماهواره صحبت کردم.

آقای خلخالی تصمیم گرفت به جای چهار نفر، حکم اعدام هشت نفر را اجرا کند که امام به او پیام داد: در این صورت نفر ششمی که اعدام می‌شود خودتی!

وارد خانه پاسداران شدیم، مجروحین در هر گوشه و کناری پراکنده بودند، در وسط حیاط، پاسداری اصفهانی كه مجروح شده بود و از دهانش خون جاری بود.

بنده درس تفسیر می‌گفتم، ماجراهای بنی اسرائیل را تفسیر می‌کردم. مرا را به ساواک خواستند و گفتند: چرا شما راجع به بنی اسرائیل حرف می‌زنید؟

در زمان دفن جنازه ها در بهشت زهرا یک جنازه اضافی داشتیم که اسم نداشت. یک هفته بعد نبش قبر شد و همسرش از دندان‌های دکتر عضدی جنازه را شناسایی کرد.

بعد از چندی خبر شدم که همین برگ را با هدفی توطئه آمیز، به عنوان مدرکی برای خروج ارز، سندسازی کرده اند و به طور گسترده علیه من پخش کرده اند.

منافقین عملیات های آفتاب و چلچراغ را هم داشتند. ولی عملیات فروغ جاودان کاری کرد که به طور کلی فکر عملیات کردن از سر آنها بیرون برود و از خواب بیدار شدند.

چگونه می شود آواز رود را نشنید . و زیر سایه‌ی نارنج، رنج را نزدود . کنار پنجره نیلوفران بازیگوش شکوفه می‌بندند . به میهمانی باران بیا . بهار اینجاست

ای مجاهد شهید مطهر. مرتضی را چو آیینه مظهر. ای شهید ره حکمت و علم. خون تو حافظ دین و دفتر. در عزای تو ای بحر تقوا. دیده در خون دل شد شناور

از صلابت ملت و ارتش و سپاه ما. جاودانه شد از فروغ سحر پگاه ما. صبح آرزو دمیده از کرانه ها. شاخه های زندگی زده جوانه ها. این پیروزی خجسته باد

برخیزید ای شهیدان راه خدا. ای کرده بهر احیای حق جان فدا. از قطره قطره خون پاک شما. می‌روید تا ابد در وطن لاله‌ها

ز ما تو را درود، ز ما تو را سلام. خمینی ای امام، خمینی ای امام

سرهنگ با لحن مشفقانه و کدخدامنشانه‌ای گفت: نه شما برای همیشه در اینجا خواهید بود و نه من؛ بنابراین مواظب خودت باش و درست راه برو!

گفت: اين آب شفاست و ديگر تا آخر عمرت نه چنين شب‌هایی و نه چنين بچه‌هایی و نه چنين حالات و معنويتی و نه چنين آب و وضعيتی را نخواهی ديد!

آقای شیخ محمود نگاهی به ما کرد و گفت: اینها - منبری‌های طرفدار آیت‌الله خمینی - دکان باز کرده‌اند ولی ما دکان باز نمی‌کنیم.

در آن زمان جناب آیت‌الله صافی در شورای نگهبان تشریف داشتند. ایشان خیلی دقت و سخت‌گیری می‌کرد و واقعاً دقت‌های بسیار جالبی داشتند.

مطهری می‌گفت: تا وضع حوزه و دروس حوزه و راه و روش روحانیت این است، کار نهضت ما به جایی نمی‌رسد و اگر رسید چون اساس، محکم نیست، فرو می‌ریزد.

امام اجازه نداده بود؛ اما آقای انواری به یاران گفته بود که: قتل منصور یک امر لازم است و اگر شما می‌خواهید، اقدام کنید. آنها هم رفتند و او را ترور کردند.

وقتی که دید اصلا کوتاه‌بیا نیستم قبول کرد که من پول‌ها را ببرم. ما هم دو نفری چمدان‌های پول را داخل ماشین گذاشتیم تا به نزد امام ببریم.

وزیر علوم تایلند گفت: من در تعجبم که شما در شرایط تحریم سخت، توانسته‌اید این تجهیزات فوق پیشرفته را بسازید، اگر تحریم نبودید چه کار می‌کردید؟

یکی از آنان که ارشد کشاورزان بود، عصبانی شد و گفت: می‌خواهید زمین‌های آشیخ اکبر را بگیرید؟ ما زمین او را بگیریم؟ افتخار ما این است که رعیت آشیخ اکبر باشیم.

به روحانی گفتند: ما در آسمان‌ها دنبالت می‌گشتیم، او را از ماشین پیاده کرده و جلوی چشم خانواده‌اش به شهادت رساندند. با لباس سپاه این کار را کردند.

آیت‌ الله منتظری از جا بلند شد و نامه‌ای به من نشان داد که همان نامه معروف به امام درباره اعدام‌ها بود و گفت: اصلا من حکم امام را قبول ندارم.

او ساواک را سرزنش می کرد که چرا به او اجازه کُشتن کمونیست های زندانی را نمی دهد! گفتم: اگر ساواک به تو دستور قتل مرا بدهد، چه؟ گفت: به جدت می کُشم!

به بنى‌صدر گفتم: براى شما که آیت‌ الله زاده هستید خوب نیست که زن و بچه‌تان به این شکل بگردند. گفت: من آنها را به هیچ کارى اجبار و الزام نمى‌کنم

آقای منتظری به یک جوک استناد می‌کرد که بگوید پاسدارها خلاف می‌کنند. ای‌ کاش بنده این نامه را پاره نمی‌کردم، چرا که می‌توانست سندی باشد.

قبر شهید مطهری دو طبقه است، پیشنهاد شد که شهید مفتح در طبقه دوم آن دفن شود. نهایتا ایشان و دو محافظش را در حجره 23 حرم مطهر دفن کنیم.

در قضیه فرقان در حداقل ممکن اعدام صورت گرفت. مقوله فرقان به‌ راحتی ریشه‌کن شد. برخی کسانی که اعدام شدند در پایان زندگی‌شان تائب بودند.

بهشتی گفت: ما انقلاب کردیم که آدم تربیت کنیم، نه اینکه مثل آجر قالب بزنیم. اگر خانم شما برود بازار و از سر بازار تا ته آن یک جور پارچه باشد، می‌تواند بگوید انتخاب کردم؟ انسان به انتخاب آدم می‌شود.